Connect with us

All Kinds of Things

Camperreis door Nieuw Zeeland (3)

Reizen

Camperreis door Nieuw Zeeland (3)

Het derde deel van onze camperreis is de terugreis over het Zuidereiland van Nieuw Zeeland naar het Noordereiland. De voorafgaande delen lees je in “roadtrip over het Noordereiland van Nieuw Zeeland” (1) en “roadtrip over het Zuidereiland van Nieuw Zeeland” (2).

(Lees over de regels voor kamperen met een camper in Nieuw Zeeland en alles waar je verder nog rekening mee moet houden, als je een camper gaat huren.)

Van Milford Sound naar Queenstown

Deze halve dag is er één om door te rijden. We doen verder niet meer dan dat in onze derde week van onze camperreis door Nieuw Zeeland.
Eerst weer de 160 km terug naar de splitsing en dan richting Queenstown. Het Lake Wakatipu, waar Queenstown aan ligt, is een plaatje. Heel diep, heel blauw en heel groot.
We lezen overal dat Queenstown erg toeristisch is. Je kunt er van alles, bungeejumpen, skydiven, helicoptertochtjes maken (daar zijn ze weer!) en ga zo maar door. Echt iets voor ons, NOT! Het is helaas niet zo’n best weer, dus we overnachten er alleen maar en rijden de volgende dag door naar Wanaku.

Postkantoor in Arrowtown tijdens onze camperreis door Nieuw Zeeland
Postkantoor van het mijnstadje Arrowtown bij Queenstown

Van Queenstown via Wanaka naar Haast

Arrowtown

Ongeveer op 15 kilometer afstand van Queenstown ligt Arrowtown. Het is een goed onderhouden historisch mijnstadje met kleine winkeltjes en goede koffietentjes. Het is ontstaan tijdens de goudkoorts van 1861. Als je vroeg komt, kun je er nog lekker rustig wandelen. Toevallig waren wij er vroeg. Maar naarmate we er langer waren, werd het er drukker en drukker. Ook het feit dat er aparte parkeerplekken voor bussen zijn, betekent dat het er vol kan raken. Met Chinezen, of Duitsers, of Indiërs. Dat zijn de meest voorkomende toeristenbussen hier.

Het is een “scenic route” die we rijden met spectaculaire haarspeldbochten en veel “look outs”. Naar beneden gaan we tussen de Tussock, een soort droge grassoort, en heel vrolijk gekleurd fluitenkruid, dat hier wel in alle kleuren van de regenboog van nature voorkomt: donkerpaars, lila, donkerroze, lichtroze, wit en zelfs geel. Het is wederom een prachtige route.

Wanaka

Wanaka is wat Queenstown vroeger was. Vriendelijker, kleiner, maar wel heel toeristisch. Op Tweede Kerstdag loopt iedereen een beetje te flaneren langs het meer en te genieten van het mooie weer. Je kunt hier veel “jonge” activiteiten doen. En dan bedoel ik bungeejumpen, skydiven, kajakken, suppen (dat doen ze bij ons voor de deur op het Spaarne ook) en waterskieën. Ik zag zelfs zo’n waterboard, waar je mee over het water “vliegt”. Het is een leuke plek, maar niet al te lang. Die drukte vind ik maar niets.

Prachtige landschappen tijdens onze camperreis door Nieuw Zeeland, zoals hier in Mount Aspiring Park
Mount Aspiring Park

West Coast

We rijden tijdens onze camperreis door Nieuw Zeeland nu door het Mount Aspiring Park, het op twee na grootste park van het Zuidereiland, na Fiordland en Kahurangi. Eigenlijk is de hele West Coast van het Zuidereiland een Nationaal Park, maar dan met andere namen. Dan weet je ook, dat het een beschermd natuurgebied is en dat het bijzonder is. Veel mensen komen juist naar dit gebied toe om lange afstanden te hiken en gewoon te wandelen of te fietsen. Eigenlijk is dit deel van Nieuw Zeeland het mooiste en indrukwekkendste gebied. Het draait hier om natuurschoon.

Het is vakantietijd in Nieuw Zeeland en daarom is het best druk. we zijn niet de enige die een camperreis door Nieuw Zeeland maken. Talrijke watervallen kunnen worden bewonderd langs de kant van de weg. Maar met drommen mensen naar een waterval lopen vind ik helemaal niets.

Haast-pas

De Haast-pas zelf is een hobbeltje, maar daarna dalen we behoorlijk snel. We overnachten op een camping in het dorpje Haast. En als je je afvraagt waar die naam vandaan komt: Julius von Haast was een Oostenrijkse geoloog en heeft hier een gletsjer ontdekt en hem de naam Frans Jozef gegeven.

Hokitika gemaakt van takken op het strand
Op het strand van Hokitika

Van Haast naar Hokitika

Vanaf Haast rijden we de Glacier Highway op. Helaas is het druilerig weer, maar dat schijnt heel erg bij deze kust te horen. Wederom een prachtweg, ik val in herhalingen. Ik roep zelfs een keer: “hoeveel schoonheid kan een mens verdragen?”, want je wordt er bijna blasé van.

De tweebaansweg leidt ons door regenwoud met heel veel varens en wat ik herken als onze kamerplanten, de Dracaena. Er zijn genoeg “look outs”, waar je kunt stoppen om de omgeving te bekijken. Af en toe rijden we over een brede rivierbedding via een lange eenbaansbrug, maar de meeste rivieren hebben nauwelijks water.

Er zijn hier zeeolifanten gespot. Hier in dit stuk van de West Coast kun je niet bij de kust komen, er zijn geen of nauwelijks strandjes, en juist daarom zitten ze hier.

Hou de wegeninformatie in de gaten

Ten gevolge van de vele regen van de afgelopen weken na een lange tijd van droogte zien we veel landslides. De meesten zijn gelukkig van de weg af en we kunnen er gewoon rijden. Vorige week had dat nog niet gekund. En aangezien dit de enige weg in dit gebied is, heb je dan wel een probleem. Dan moet je honderden kilometers terug. Het is dus verstandig om de wegeninformatie in de gaten te houden als je een camperreis door Nieuw Zeeland aan het maken bent.

Wandelen door een opgedroogde rivierbedding naar de Frans Jozef Gletsjer
Wandelen naar de Frans Jozefgletsjer

Gletsjers

Je kunt hier naar twee gletsjers wandelen. De wandeling nar de Fox Glacier duurt twee uur, die naar de Frans Jozef Glacier duurt anderhalf uur. Maar we zien het niet zitten met die regen. Bovendien heb je kans dat, als je eenmaal boven bent, je geen hand voor ogen kunt zien.

Haha. Dit had ik net opgeschreven, toen we besloten toch even te gaan kijken. Op het parkeerterrein stonden minsten 100 auto’s. Al die mensen van die auto’s waren dus door de regen aan het wandelen naar de gletsjer. Wat zouden we “pussy’s” zijn, als we dit niet deden!

En het was prachtig! Natuurlijk was het prachtig. Boven zagen we inderdaad de gletsjer in de mist, maar toen we weer terug liepen, klaarde het op en konden we hem veel beter zien. Heel blij, dat we toch zijn gaan lopen.

Backpackers Paradise

De camping in Hokitika, Seaview, is een bijzondere: het is een oud ziekenhuis of sanatorium of zoiets en we kunnen vlak naast de ingang staan met ons electriciteitsnoer door een raam van één van de kamers. Er zitten alleen maar backpackers in de kamertjes van het ziekenhuis. Ze hebben het heel leuk hip gemaakt door gebruik te maken van jaren zeventig accessoires. We voelen ons wel een beetje oud tussen al die jonge types met een gemiddelde leeftijd van 22, als ik het goed schat.

De leukste camping annex hostel, die we hebben gehad tijdens onze camperreis door Nieuw Zeeland, hier in Hokitika
Hostel en camping Seaview in Hokitika

Van Hokitika naar Wairua

De Great Coast Road Hwy 6 volgt de kustlijn, maar loopt er niet vlak langs. Af en toe krijgen we een glimpje zee te zien. Maar na Greymouth gaat de weg langs de strandjes en zijn er weer veel lookouts met geweldige uitzichten.

Pancake Rocks

We stoppen vervolgens bij de Pancake Rocks. De rotsen hier lijken op op elkaar gestapelde platte stenen, hence the name. Een klein wandelingetje brengt je er naartoe. Ook zijn er 2 blowholes te bewonderen, maar dan moet het tij wel hoog staan. En dat is nu niet zo, helaas.

Pancake Rocks op het Zuidereiland
De Pancake Rocks

Na Westport trekken we de bergen in. Onderweg zien we het bordje “no fuel for 91 km”, ze weten het hier leuk spannend te maken.
Eerder was het tot de Pancake Rocks nog best wel druk, maar hier is het behoorlijk rustiger. Het lijkt wel alsof iedereen weer terugkeert daarna. En dan via de Arthurs Pass naar Christchurch rijdt. Het schijnt een imposante rit te zijn, maar wij kiezen met onze camperreis door Nieuw Zeeland voor een andere route.

Jeannet op een swingbridge tijdens de camperreis door Nieuw Zeeland
Swingbridge over de Buller River

Buller River

Wij rijden langs de Buller River, die breed is en slingert en af en toe een leuk kiezelstrandje heeft. De weg slingert mee, het lijkt wel een beetje op een canyon.

13 Kilometer voor Murchinson komen we langs de Buller Gorge Swingbridge Adventurepark. Het is de langste touwbrug van Nieuw Zeeland, 110 meter, maar hij lijkt helemaal niet lang. Het is leuk om even te doen. Vervolgens maken we aan de overkant een “avontuurlijke” wandeling (het is tenslotte een Adventurepark) naar een 300 jaar oude Kahikatea tree. En we horen de Grey Warbler, een klein vogeltje met een heel herkenbaar melodietje. De Maori’s noemen hem riroriro.

Nelson

Het plaatsje Nelson ligt heel leuk aan een baai en heeft een mooi breed strand, Tahunanui Beach, waar een standbeeld van Abel Tasman staat. Het voelt hier als een lekker vriendelijk relaxed stadje. Omdat het zondag is, 29 december, staat er op het Montgomery Square een rommelmarktje met, je raadt het niet, iemand die oliebollen verkoopt. Aangezien dit mijn enige kans op een oliebol is dit jaar, koop ik er eentje. Hij lijkt er wel een beetje op, maar smaakt totaal anders, helaas!

Op weg richting Mulborough Sounds zien we veel aangeplante naaldbomen. Het zijn duidelijk productiebossen. Eerder tijdens deze camperreis door Nieuw Zeeland heb ik gelezen, dat naaldbomen nogal overheersende bomen zijn en andere bomen verdringen. Dat is slecht voor de biodiversiteit. Als je hier dus een wilde conifeer of naaldboom ziet, mag je hem van overheidswege eruit rukken!

De weg naar de camping gaat door de Wairua Valley en we rijden door velden vol met wijnranken, kilometers wijnranken, waardoor er geen eind aan lijkt te komen, geweldig!

Eindeloze wijnranken in de Wairua Valley tijdens onze camperreis door Nieuw Zeeland
De Wairua Valley

Van Wairua naar Picton

Daarna passeren we op weg naar de boot de Para Wetlands, dorre dode bomen, die uit het water steken. Het is een bizar gezicht, maar het hoort zo.

Lees vervolgens het vierde tevens laatste deel van onze camperreis door Nieuw Zeeland, de camperreis over het Noordereiland naar Auckland, waar we een kolonie van wel 4000 Jan van Genten zien!

2 Comments

2 Comments

  1. Sylvia

    8 januari 2020 at 1:34 pm

    Hallo Jeannet, wat een leuk en avontuurlijk stukje had je weer geschreven.
    Vooral de foto’s, dat jij over de Swingbridge loopt, en de wijnranken met de Camper er naast, zijn erg leuk.
    Wat zullen jullie veel meemaken, en km’s lang rijden, door die prachtige natuur!
    Hoelang duurt dit avontuur in het totaal eigenlijk? Of zijn jullie nog lang niet van plan om weer terug te gaan?
    Veel plezier nog samen!

    • Jeannet

      8 januari 2020 at 4:58 pm

      Hoi Syl, dank voor je reactie, altijd gezellig. Maar we zijn net 2 dagen weer thuis en nog een beetje aan het najetlaggen of nagenieten, zo kan je het ook uitleggen. Ik heb nu tijd om alle verhalen te publiceren, het is nog best een werk. Nogmaals, leuk dat je reageerde, kus, Jeannet

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

More in Reizen

All Kinds of Mail

Wie ben ik?

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement Sale (NL)Sale (NL)
Advertisement
Advertisement BoekenBoeken
Advertisement
Advertisement
Advertisement EreadersEreaders

mrsdejong #ad

Pagina’s

To Top