Connect with us

All Kinds of Things

Camperreis over het Noordereiland (4)

Reizen

Camperreis over het Noordereiland (4)

Het vierde tevens laatste deel van onze camperreis over het Noordereiland van Nieuw Zeeland is de terugreis naar Auckland. De voorafgaande delen lees je in “roadtrip over het Noordereiland van Nieuw Zeeland” (1), “roadtrip over het Zuidereiland van Nieuw Zeeland” (2) en “camperreis door Nieuw Zeeland” (3).

(Lees over de regels voor kamperen met een camper in Nieuw Zeeland en alles waar je verder nog rekening mee moet houden, als je een camper gaat huren. En lees over de verkeersregels tijdens het rijden in Nieuw Zeeland.)

Overtocht naar het Noordereiland

We vertrekken met prachtig weer van het Zuidereiland en komen na een rustige overtocht aan in een regenachtig Wellington om onze camperreis over het Noordereiland te vervolgen. Dat zo’n kleine afstand zo’n verschil kan maken.

Op weg naar Masterton via Hwy 2 rijden we door een bergachtig landschap. De heuvels en dalen zijn uitsluitend begroeid met een vacht van, wat nog het beste is te vergelijken met, boerenkool met broccoli. Het is weer eens een prachtig gezicht. Als we over deze bergen heen zijn, komen we in een betrekkelijk saai stuk boerenland.

Kiwi onder rood licht in het Pukaha Wildlife Center
Een kiwi in het Pukaha Wildlife Center

Kiwi’s

10 Kilometer voor Ekatahuna bevindt zich het Pukaha Wildlife Center, waar je veel bedreigde vogelsoorten kunt zien. Maar het leukste is, dat ze daar ook een kiwi hebben. Aangezien kiwi’s nachtdieren zijn en erg schuw zie je ze nooit in het echte leven, maar moet je ervoor naar dit soort dierentuintjes. Het hok van de kiwi was met rood licht belicht, vandaar dat de foto rood is. Het bijzondere is, dat dit een witte kiwi is!

Etatahuna zelf noemt zichzelf hét kiwi-centrum van Nieuw Zeeland en er staat een 5 meter groot beeld van een kiwi in de hoofdstraat, je rijdt er langs.

Onze camperreis over het Noordereiland eindigt die dag in Dannevirke, een dorp gesticht door Denen en daardoor geheel in het teken van Scandinavié en Vikingen.

Napier, waar we Oud & Nieuw hebben gevierd tijdens onze camperreis over het Noordereiland van Nieuw Zeeland
Art Deco-facades in Napier

Van Dannevirke naar Napier

Oudjaarsavond vieren we in Napier. Het is een bijzonder aantrekkelijk stadje om te bezoeken, want, omdat Napier in 1931 getroffen is door een aardbeving. Door die aardbeving is de halve stad omgevallen. De twee jaar daaropvolgend hebben ze de stad herbouwt. Het is daardoor een goed bewaard Art Deco-centrum met boven de winkelpanden de mooiste facades. De winkels zelf doen daar helaas afbreuk aan, doodzonde. Maar er zijn enkele gebouwen die perfect bewaard zijn gebleven.

Oud & Nieuw

‘s Avonds is er een gratis rockconcert met een goede band met lekker veel meezingers, heel geschikt voor een avond als deze. Om kwart voor 10 worden we verrast door een vuurwerkshow. Het blijkt bedoeld te zijn voor de kinderen, zodat ze hierna naar bed kunnen! Wat een land. Om 12 uur is het vuurwerk nog mooier en grootser.

Het gekke is, dat het niet voelt als Oud & Nieuw. We lopen hier tenslotte 12 uur voor. Dit is niet mijn jaarovergang, want ik heb het jaar 2019 nog niet volgemaakt.

Van Napier via Taupo naar Katikati

Onze camperreis over het Noordereiland gaat verder door wederom een gebied met landbouw, veeteelt en wederom met veel wijnranken. De weg hier heet dan ook de Classic Wine Route NZ. Tachtig procent van de wijnproductie van Nieuw Zeeland wordt geëxporteerd.

Cape Kidnappers

We zijn op weg naar Cape Kidnappers waar we een kolonie van Jan van Genten bezoeken. Met de Gannet Safaris rijden we met een busje over boerenland en hele smalle gravelweggetjes. De chauffeur maakt een grap door te zeggen, dat als je het eng vindt, je moet doen, wat hij ook altijd doet: je ogen dicht doen.

Voor de Jan van Genten-kolonie
Jan van Genten-kolonie op Cape Kidnappers

Jan van Genten-kolonie

Na een dik half uur komen we na een hele steile helling op een plateau, waar zo’n 4000 Jan van Genten nestelen. Het is een boeiend spektakel, alhoewel het minder lawaaierig is, dan ik dacht. En ook de stank valt mee en is goed te hebben.

Jan van Genten zitten, net als de Albatrossen die we gezien hebben op het Zuidereiland, om de beurt op het ei. Wat ze tevens gemeen hebben met de Albatrossen, is dat ze ook een partner voor het leven hebben. Bij deze Jan van Genten vliegt het kuiken echter in 10 dagen naar Australië. Bij de overtocht komen maar 20% van de vogels daadwerkelijk aan. De rest overleeft het niet. Na 5 jaar komen ze weer terug naar hun geboorteplek, hier dus. Het zijn mooie vogels met een leuk begroetingsritueel. Ze strijken hun snavels een paar keer tegen elkaar, het ziet er heel liefdevol uit.

Lake Taupo met Mount Tongariro
Lake Taupo met Mount Tongariro

Vulkanisch

Na Cape Kidnappers zetten we met onze camperreis over het Noordereiland via de Thermal Explorer Hwy koers richting vulkanen. Een groot deel van het Noordereiland is vulkanisch. Op de heenweg hebben we wel een vulkanisch gebied bezocht, maar zagen we door het slechte weer niet de vulkanen zelf. Die zijn nu wel goed zichtbaar. Ze hebben zelfs sneeuw bovenop, het ziet er machtig uit.

Je ziet hier veel bordjes met “springs” of “thermal” in de naam. We willen naar Gate’s Hell, een geweldige naam voor natuurlijke stoom- en modderbaden. Je moet er wel voor betalen en het is vreselijk heet. Het idee alleen al om in zo’n heet bad te gaan zitten, zorgt bij mij voor een soort hitte-aanval. We stoppen wel, maar rijden na even gekeken te hebben, snel weer door.

Taupo en Rapatua

Om 12 uur stoppen we even in Taupo om elkaar Gelukkig Nieuwjaar te wensen en de hele familie en vriendenkring te appen. Eindelijk is het echt 2020! Door alle reacties op mijn appjes krijg ik eindelijk het Nieuwjaarsgevoel. En als dan ook nog even later onze oudste belt met de mededeling dat hij zich met zijn vriendin heeft verloofd, zijn wij helemaal gelukkig.

Verder gaat het weer met de camperreis over het Noordereiland, richting Rapatua. Daar aangekomen ruik je constant de zwavelluchten, maar je zult er wel aan wennen, want Rapatua is het populairste toeristenoord van het Noordereiland. Niets voor ons dus!

Het White Island-drama

Hier voor de kust ligt een klein eiland, White Island genaamd. Het is in feite de top van een vulkaan. 3 Weken geleden zijn hier 18 toeristen omgekomen, omdat de vulkaan opeens begon te werken. Gedurende twee weken na de uitbarsting konden de hulptroepen slechts één uur per keer op het eiland aanwezig zijn. Hun gasmaskers konden de aanwezige gassen zo kort maar tegenhouden.

Tijdens onze camperreis over het Noordereiland zien we de prachtigste doorkijkjes. Hier op Coromandel
Coromandel Peninsula

Van Karikari naar Shelly Beach op het Coromandel Peninsula

Het is druk op de weg. Iedereen heeft vakantie en met een camperreis over het Noordereiland bezig. Ik moet de knop omzetten en niet meer hopen op ergens iets rustigs te vinden. Op de laatste twee campings stonden we op “unpowered sites”, omdat er geen powered sites meer waren. We kunnen het wel een paar dagen op de batterij uithouden, maar langer niet.

Coromandel

De linkerweg van het Coromandel Peninsula gaat vlak langs de zee. Het is een prachtige, maar smalle weg, die behoorlijk veel bochten heeft. Langs zee zien we af en toe een klein strandje, het is heel idyllisch. We klimmen ook af en toe met de weg omhoog. Het is weer schitterend met af en toe doorkijkjes naar de baai met verschillende kleine groene eilandjes voor de kust. Je moet er wel 60 km bochten voor over hebben, maar dan heb je wel wat.

Met moeite vinden we een camping, net even boven het stadje Coromandel aan een baai. Het water lijkt op de Waddenzee, je moet een heel eind het water inlopen en dan nog komt de zee slechts tot je knieën. Maar de avondzon is weer een plaatje.

De zondsondergang bij Shelly Beach op Coromandel Peninsula
Avondzon bij Shelly Beach op Coromandel Peninsula

Van Shelly Beach weer terug naar Karikari

De volgende dag steken we het schiereiland over naar de andere kustlijn, waar de golven zijn. We zijn op weg naar de Hot Water Beach. Het is een heel bijzondere plek, want onder het strand zitten hete bronnen. Je kunt een kuil graven, zodat het warme water in je kuil komt te staan. Je moet enorm oppassen, want het kan echt gloeiend heet zijn. Het is een heel raar gevoel. Maar ook heel gezellig, want iedereen loopt hier kuilen te graven om er vervolgens met zijn allen in het warme water te gaan liggen.

Hoogseizoen

Het is hier een echt vakantieparadijs met goede golven en surfmogelijkheden. Maar hadden we in de eerste weken van de vakantie tijdens onze camperreis over het Noordereiland nog prijzen voor een campingplaats van tussen de 40 en 50 NZD, nu betalen we al over de 60 NZD. De laatste camping waar we aankloppen vraagt zelfs 99 NZD voor een unpowered site. We rijden hard weg, want dit riekt naar profiteren.

Van Karikari naar Auckland

Er staat een harde wind, niet onbekend in deze streek. Onze camper wordt heen en weer geduwd. Gisterenavond, tijdens onze laatste avond in de camper, zijn we door de wind in slaap gewiegd.

Na het inleveren van de camper, zonder problemen, hebben we nog tijd om Auckland in te gaan. Konden we het op de heenweg niet vinden in Auckland, ik ben blij dat we nu nog even gaan, want het is er in het havengebied wel gezellig.

Auckland, Wynyard Quarter
Wynyard Quarter in Auckland

Wynyard Quarter

Het Wynyard Quarter is het deel van de stad, dat vroeger alleen maar als haven werd gebruikt, maar nu wordt herontwikkeld tot een gezellig uitgaansgebied. Je komt het in veel steden tegen. En ook hier is het leuk, ik hou ervan. Dat oude industriële leven met mooie nieuwe huizen met fantastisch uitzicht over het water; het voelt als de overkant van het IJ, bij de IJhallen, in Amsterdam.

Verder is het in Auckland nog steeds zoeken naar een leuke buurt. Dat kan ook komen, doordat ze bezig zijn een metrolijn aan te leggen. Overal staan hekken en is de weg opgebroken.

Ons campertje
met het campertje

Conclusie

Nieuw Zeeland is een fantastisch prachtig land om in rond te reizen. De mensen zijn vriendelijk, behulpzaam en beleefd. Ze spreken Engels, waardoor je al snel met iemand een praatje kunt maken. Het land is goed georganiseerd en de vegetatie is schitterend. Er staan veel planten op dit moment in bloei en het is er groen. De landschappen zijn gevarieerd, er is veel te zien en te doen. En de Nieuw Zeelanders zijn heel milieubewust.

Bovendien heeft Nieuw Zeeland geen “enge” beesten, geen spinnen of slangen of iets dergelijks. Maar wel bijzondere vogels, zoals de Kiwi, de Kea, de Takahé, de Pukeko en de Weka, die uitsluitend in Nieuw Zeeland voorkomen. En natuurlijk dolfijnen, potvissen, zeehonden, zeeleeuwen, zeeolifanten en pinguïns, de liefste en de kleinste!

Bijna geen minpunten

Ik kan bijna geen minpunten bedenken, anders dan dat het er net zo duur is als bij ons. En dat het ver is, je kunt er alleen maar met een vliegtuig komen en de reis duurt zeker 24 uur, als je geluk hebt. Wij deden er 30 uur over om weer thuis te komen.

Er zijn sandflies (ik had er wat verhalen over gelezen), maar wij hebben er nauwelijks last van gehad. Wij waren er in december. Het kan zijn, dat in andere maanden de overlast erger is. Alleen in Milford Sound zijn we eerder weggegaan, omdat je ’s avonds niet buiten kunt zitten vanwege die muggen.

De Ozonlaag is boven Australië en Nieuw Zeeland dunner. Dat betekent, dat de zon extra fel is en je dus kans hebt om sneller te verbranden. Je moet je dus goed insmeren. En niet met factor 10, maar met factor 50. Als je daar eenmaal aan denkt, is er niets aan de hand. Altijd insmeren, dan kan er niets gebeuren.

Nieuw Zeeland ligt vlakbij twee tektonische platen, waardoor het land gevoelig is voor aardbevingen en tsunami’s. En een deel van het Noordereiland is vulkanisch, met nog werkende vulkanen, zoals bleek uit de recente uitbarsting van de vulkaan op White Island.

Toen ik aan een Nieuw Zeelander vroeg of hij dat als een bedreiging voelde, antwoordde hij met volle overtuiging, “Nee, hoor! Jullie lopen meer risico met jullie dijken en het feit dat jullie onder zeeniveau leven!”

Een vliegende Jan van Gent tijdens onze camperreis over het Noordereiland van Nieuw Zeeland
Jan van Gent

4 Comments

4 Comments

  1. Amber

    9 januari 2020 at 12:09 pm

    Hoi Jeannet,

    Heel erg leuk om je reisverslag van Nieuw Zeeland te lezen!

    Groetjes Amber

    • Jeannet

      9 januari 2020 at 4:06 pm

      Hoi Amber, leuk dat je het zegt, daar doe ik het voor … gr. Jeannet

  2. Henriette

    13 januari 2020 at 4:48 pm

    Lieve twee, wat een fantastische reis was dit❣️ Smaakt naar meer, jammer dat het nu alweer voorbij is!
    Kus, Henriëtte

    • Jeannet

      13 januari 2020 at 8:55 pm

      Hoi Henriette, ja, heel erg jammer. Maar gelukkig hebben we de foto’s nog … !! kus, Jeannet

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

More in Reizen

All Kinds of Mail

Wie ben ik?

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement Sale (NL)Sale (NL)
Advertisement
Advertisement BoekenBoeken
Advertisement
Advertisement
Advertisement EreadersEreaders

mrsdejong #ad

Pagina’s

To Top