De Portugese fado-zangeres Cristina Branco heeft altijd een speciale band met Nederland gehad, want in Amsterdam West, in Zaal 100, begint haar internationale carrière. Ik ben bij dat concert aanwezig en haar zang ontroert me, hoewel ik niets met fado heb. Mijn vader is dan net overleden en ze raakt iets. Dat is de Portugese saudade, het gevoel van missen, van verlangen naar dingen, die voorbij zijn. Het doet pijn.

Op dat moment, als Cristina haar eerste concert buiten Portugal geeft in zaal 100, is de Portugese manager in Nederland van Cristina Branco nog getrouwd met mijn beste vriendin. De vriendin, waar ik De Kinderkleding Winkel, de voorloper van All Kinds of Things, mee ben gestart. Zij wonen in Amsterdam West, wat de plek verklaart van dit optreden. Het is “om de hoek”.
Ik heb niets met fado en ken alleen Amàlia Rodrigues. Maar ik ben vaak vanwege de bijna persoonlijke binding op haar concerten. Ook in de winkel luisteren we vaak naar haar CD’s.
Maar om eerlijk te zijn, behalve tijdens dat allereerste concert in zaal 100, blijf ik geen fan van de fado. Ik erken dat ze een prachtige stem heeft, maar haar muziek is niet de mijne.

BRANCO, haar nieuwste album

Maar wat schetst mijn verbazing! Cristina Branco zingt nog steeds met die prachtige stem, die nu een stuk rijper en voller klinkt. Maar … alhoewel je nog steeds de fado-invloeden hoort, zingt ze nu liedjes, die veel meer mijn smaak zijn. Wat een enorme goede ontwikkeling vind ik dit. Luister maar eens naar deze opname. De Portugese gitaar is nog steeds aanwezig, maar ze wordt ook begeleid door een piano, wat een heel andere sound geeft.

Op haar nieuwste album BRANCO laat Cristina Branco horen behoorlijk met de tijd te zijn meegegaan. Voor BRANCO werkte ze samen met jonge songwriters uit de Portugese indie-scene en met gevestigde namen als Sérgio Godinho. Ze zingt andere liedjes, maar wel met de diepgang van de fado. En dat Portugees, hè, wat een prachtige taal is dat toch.

cristina branco zingt fado gerelateerde muziek

Cristina Branco en Nederland

Cristina heeft in Nederland veel fans overgehouden aan het feit dat ze gedichten van Slauerhoff op muziek heeft gezet en opgenomen. Over haar CD “Cristina Branco canta Slauerhoff” schreef De Volkskrant indertijd:

“Cristina Branco canta Slauerhoff is niet zomaar een mooie cd, het is ook een onverwachte hulde aan een Nederlandse dichter, die als geen ander de calvinistische treurigheid van het Noorden wist te vermengen met de nostalgische droefenis van het Zuiden en zo, zeker ook voor de talloze Portugezen in Nederland, een rank, maar stevig bruggetje legt tussen beide culturen. Zoals Branco op het podium staat, ingetogen en krachtig tegelijk, belichaamt ze dat idee. In de poëzie bestaan geen grenzen.”

Maar ook haar samenwerking en optreden met Bløf heeft haar een schare nieuwe fans opgeleverd. Zoals Paskal Jakobsen het beschrijft: “het moment dat zij begint te zingen gebeurt er iets magisch. En niet alleen wij voelden dat, er barstte na het eerste couplet van Cristina Branco een spontaan applaus los. Elke keer als we het erover hebben, krijgen we weer kippenvel.”
Kijk hier het fragment over die samenwerking en de opname van Dansen aan Zee, door Bløf in het Nederlands gezongen en door Cristina in het Portugees.

Cristina Branco in De Doelen in 2021

In april 2020 zou ze optreden in De Doelen in Rotterdam. Dat optreden is verplaatst naar 30 april 2021. Laten we hopen dat onze wereld er dan weer een beetje normaler uitziet. Op het moment van schrijven van dit artikeltje (september 2020) zijn er nog kaartjes.


In dit artikeltje staat een link naar Bol. Als je iets aanschaft via die link, verdien ik er een heel klein beetje geld mee, waarmee ik dit weblog kan bedruipen. Dat geld komt trouwens van Bol, niet van jullie. Jullie betalen niets extra’s.