Connect with us

All Kinds of Things

Kindertheater op Lesbos

Kindertheater op Lesbos

Van alles wat er nog over blijft

Kindertheater op Lesbos

Een kindertheater op Lesbos, dat is wat de pas opgerichte stichting Changing Stories beoogt. Want wat hebben de kinderen uit de vluchtelingenkampen dat hard nodig: een theater, dat ervoor zorgt, dat ze weer even kind kunnen zijn en kunnen lachen.

Misschien wist je het al. De situatie op het Griekse eiland Lesbos wordt slechter en slechter. Onlangs luidde Stichting Bootvluchteling de noodklok. Artsen zonder Grenzen gaf in een interview met de BBC aan kinderen te zien die pogingen doen om een einde aan hun leven te maken. Ook de NOS schreef hier een artikel over.

Linda van der Knaap van Changing Stories op Lesbos

Changing Stories brengt kindertheater op Lesbos

Changing Stories is een Nederlandse theatergroep, die probeert om liefde, plezier, vrolijkheid, licht en lucht te brengen op deze nare plek. De groep bestaat uit 8 theatermakers en kunstenaars, waarvan mijn nichtje Linda van der Knaap deel uitmaakt. En ik ben zo trots op haar, dat ze dit doet en voor elkaar krijgt!

Om je een indruk te geven, staat hieronder het verslag van een van de theatermakers van een bezoek van het kindertheater op Lesbos van een jaar geleden:

Vrolijke gezichten op Lesbos vanwege het kindertheater

Verslag uit Moria

Bloemen, mutsen en schmink

“Zo zijn we vandaag voor het eerst in de safezone: een extra met hangsloten beveiligd gedeelte van Moria, waar alleen weeskinderen verblijven. Zoals je misschien weet zitten er in het theaterstuk een aantal bloemen. Gewoon, omdat dat ooit door een kind bedacht is en dat vervolgens onderdeel van het Changing Stories decor is geworden. Nu hebben we er een workshop aan gewijd. Afgedankte petflessen krijgen een vrolijk kleurtje en dienen als vaas voor rietjes met verscheidene kleuren. Maar we maken ook mutsen, totaal naar eigen inzicht natuurlijk.
Daarnaast veranderen we de jongens met schmink in tijgers, Afghaanse vlaggen en al wat er voorbij kwam in de fantasierijke hoofden.
Ongelooflijk wat een verbeeldingskracht kinderen en jongeren tentoon-spreiden, zodra je hen de ruimte geeft om dit te uiten.

Overlevingsstand

Dat begint dinsdagochtend al op het moment dat we in section B komen. Dit is de sectie waar we, net als in februari, met de unaccompanied minors aan de slag gaan met het decor. In feite is het een beveiligd gedeelte waar de jongens uit de safezone na hun vijftiende terecht komen. En dan mag je ergens tussen de vijftien en achttien jaar oud zijn: die fantasie en creativiteit blijken aan kracht weinig tot niet ingeboet te hebben. Ze hebben soms slechts even een zetje, wat ruimte en tijd nodig om het om te zetten in een kunstwerk. Want die jongens staan het grootste gedeelte van de tijd nu eenmaal in overlevingsstand. En laat dat nu net zijn wat wij deden: een zetje geven, ruimte en tijd bieden.

Jongens die onderling ruzie maken en vechten en stuk voor stuk armen met littekens van snijden en uitgedrukte sigaretten hebben. Bij ons zitten ze te kleuren, schilderen en te zagen alsof ze het grootste gedeelte van hun kindertijd gemist hebben. En in negen van de tien gevallen is dat nog zo ook. En die kindertijd, daar is het ons nu net om te doen. Dat stukje onbevangenheid en pakket van onbegrensde mogelijkheden. Ontstijgen uit de situatie. … Het is de kracht van het dromen die je op de been houdt, de hoop die doet leven.

Enthousiaste kinderen

Wat ook goed blijkt te zijn, is wanneer je besluit dat je de kinderen je kostuum laat kleuren. Zo geef je hen de macht over stiften, penselen en tubes verf. Zij mogen letterlijk bepalen welke kleur jouw tenue en schoenen krijgen. Nou, reken maar op klandizie. Woensdagochtend stappen we met onze nog zwart/witte kostuums Moria binnen. Tientallen kinderen en jongeren, die je van de meest fantastische kleuren voorzien. De klodders verf vliegen in de rondte.

En ook kinderen die dringen om een plekje om te kunnen kleuren, blije gezichten van volwassenen die door al die plotselinge kleur in een grauw kamp aangenaam verrast zijn en hun kinderen enthousiast zien. De politie en bewakers die niet weten wat ze aanmoeten met klodders gekleurde verf op de grond en toch ook wel lachen moeten om de situatie. En wij die als lijdend voorwerp ingesloten tussen al die kinderen staan. Het is een heus feest.

Voor een groot gedeelte dan, want natuurlijk zijn er ook gevechten om stiften, om tubes en kwasten en kinderen die het niet eens zijn met anderen. Ja, het is treurig. En het laat iets zien van de grote noodzaak aan kleur, aan activiteiten, aan een changing story op een zo veel hoger niveau.”

Crowdfunding voor dit kindertheater op Lesbos

Changing Stories wil elk jaar een aantal malen naar Lesbos gaan om de kinderen daar wat vrolijkheid te geven, vrolijkheid die zo nodig is om door te gaan, om te overleven. Om die reden hebben ze vaak crowdfundings-acties. Onnodig te zeggen, dat ik mijn nichtje elk jaar steun. Hun laatste crowdfunding van november 2019 bracht 130% op! Dus 30% meer dan het bedrag wat nodig was om hun reis een succes te maken.

Dat laat zien, dat mensen het belangrijk vinden om kinderen een beetje plezier te geven in hun zo goed als hopeloze situatie.

Dit stukje schrijf ik, omdat ik vind, dat er nog meer mensen kennis moeten maken met dit prachtige werk wat deze 8 jonge theatermakers doen.

Steun Changing Stories

Zou jij ze ook willen steunen? Fantastisch! Maar aangezien de crowdfundingsactie nu is afgelopen, kun je ze op dit moment niet helpen. Binnenkort echter komt er een bankrekeningnummer beschikbaar, waarop je kunt storten. En aangezien de Stichting nu werkelijkheid is geworden en Changing Stories de status van “goede doelen” aan het behalen is, kun je je giften aftrekken van de belasting. Zo help je ze om dat kindertheater op Lesbos te krijgen en zo de kinderen een beetje vrolijkheid te geven in hun akelige situatie. Of, zoals Changing Stories het zelf zegt:

“Om onze projecten te kunnen blijven doen zijn we afhankelijk van mensen die de waarde zien van al dat plezier, al die verbeelding, al dat theater, de muziek en al dat creëren van imaginaire werelden. Mensen die de waarde zien van het even kunnen ontstijgen van je huidige uitzichtloze wereld om op die manier weer perspectief en hoop te krijgen. Die de waarde zien van onbezorgd spelen en buikpijn krijgen van het lachen. Dat is waar we voor blijven gaan. Omdat we elke keer dat we ter plekke waren weer bevestigd werden in de noodzaak. Omdat we zagen dat het goed was.”



Wij hebben het hier in Nederland zo goed, gaan makkelijk op vakantie, hebben genoeg te eten, gaan elke week naar het theater of naar de film. In feite staat dit hele blog ten dienste aan de veelheid van opties die we hebben. Vandaar dat er af en toe ook eens een serieus artikel moet zijn.

We kunnen het vluchtelingenprobleem niet oplossen, maar we kunnen het de kinderen in de kampen wel iets leuker maken. Door Changing Stories te steunen en te helpen. HELP JE MEE?

Click to comment

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

More in Van alles wat er nog over blijft

All Kinds of Mail

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement

mrsdejong #ad

Pagina’s

To Top