Connect with us

All Kinds of Things

Grand Hotel Europa | boekreview

Grand Hotel Europa

Boeken

Grand Hotel Europa | boekreview

Grand Hotel Europa is een grappige, informatieve, tot nadenken stemmende roman. Het boek is geschreven door Ilja Leonard Pfeijffer.

Ik dacht dat het een soort Geert Mak-achtig boek was, beschouwend en meer essay dan roman, maar daar had ik me in vergist. Ik heb in tijden niet meer zo’n geestig hilarisch, maar ook bespiegelend (af en toe wel wat langdradig, oké) boek gelezen. Mooie zinnen, een aantal verhaallijnen, die je allemaal tot het einde wilt uitlezen, en personages waar je van gaat houden. Terwijl ik aan het begin van Grand Hotel Europa de ik-figuur een blaaskakerig type vond, die zo nodig al zijn kennis wilde spuien aan ons, onwetende lezers, had ik daar na het eerste hoofdstuk geen last meer van. Ik begon me te amuseren.

Ilja Leonard Pfeijffer

Ilja Leonard Pfeijffer vertelt

Als ik mijn publiek ontmoet naar aanleiding van een roman, die ik heb geschreven, dan gaat het over de verhaallijnen, de personages, de thema’s, de zinnen. Maar veel van mijn boeken, en dat geldt in hoge mate over Grand Hotel Europa, willen ook iets zeggen over de wereld om ons heen. Wat dat betreft schaam ik me er niet voor om mij een geëngageerd schrijver te noemen. Veel van de motivatie waarom ik het nodig vind om iets te zeggen, komt voort uit dingen in de wereld om ons heen waar ik me in meer of mindere mate zorgen over maak. En dan is het natuurlijk ook mijn bedoeling dat dat reacties oproept. Dat je niet alleen mijn boek leest vanwege de mooie zinnen, maar dat je ook gaat nadenken over waar ik over heb nagedacht en wat mijn uitgangspunt was bij het schrijven van deze roman.

Eigenlijk de hele roman Grand Hotel Europa komt voort uit een vraag die ik mezelf al een tijdje stelde, waar ik al een paar jaar mee rondliep. En die vraag heeft alles te maken met het feit dat ik ooit verhuist ben van Nederland naar Italië. Ik woon al een jaartje of tien in Genua. Dat heeft een aantal gevolgen gehad.

Eén van de gevolgen daarvan is dat ik me een beetje minder Nederlander ben gaan voelen. Het andere gevolg is dat ik me meer Italiaans ben gaan voelen. Maar het belangrijkste is misschien wel, dat ik me meer Europeaan ben gaan voelen. Ik begon mij af te vragen, wat dat eigenlijk betekent. Wat betekent het om Europeaan te zijn? Wat is een Europese identiteit? En het is die vraag, die misschien diep aan de wortel ligt van de roman Grand Hotel Europa.

Eén van de onderscheidende kenmerken van ons continent is, dat we ons hier omringd weten door enorme hoeveelheden tastbaar verleden. En dat heeft een aantal consequenties. Als je geboren wordt te midden van schitterende monumenten, dan wordt de verleiding groot om te bedenken dat de beste tijd wel eens achter je zou kunnen liggen. En ook bijvoorbeeld in geopolitiek opzicht. De tijden, dat Europa de wereld bestierde, liggen toch echt wel achter ons. Ook in economisch opzicht, dat veel zichtbaarder is in Italie dan in Nederland, is het ooit wel eens beter gegaan. Er is een noodzaak om jezelf opnieuw uit te vinden. Je kan eigenlijk op geen enkele manier meer concurreren met de andere opkomende nieuwe economieën.

Als alternatief verdienmodel, als nieuwe economie wordt teruggegrepen op die enorme hoeveelheid tastbaar verleden. Die kun je te gelde maken. Je kunt je verleden verkopen. En daar krijg je toerisme van.

Venetië

Een groot deel van het “meeslepende liefdesverhaal”, dat Grand Hotel Europa ook is, het verhaal tussen de ik-figuur en Clio, een kunsthistorica, speelt zich af in Venetië. En dat is natuurlijk niet voor niets. Venetië is misschien wel bij uitstek het symbool van de problematiek waar we het hier over hebben. Venetië is totaal hopeloos definitief ten prooi gevallen aan het toerisme. De stad had ooit 140.000 inwoners, in de 14e eeuw. Tegenwoordig zijn er nog minder dan 50.000 inwoners van over. En dat loopt dagelijks terug. En als het in dit tempo doorgaat, dan zal Venetië in het jaar 2030 leeg zijn, dan is de laatste inwoner vertrokken. Dan is het af. Dan kan er een hek omheen en is het definitief een openluchtmuseum geworden.

Wordt Europa langzamerhand een recreatiegebied voor de rest van de wereld? Moeten we ons niet nu de vraag stellen of we een alternatief hebben of dat het misschien eigenlijk best wel een goed idee is?”
(tijdens een bespreking van het boek in De Balie, 14 maart 2019)

Grand Hotel Europa verandert je

Het thema dat in het boek besproken wordt, verandert je inzichten over massa-toerisme en reizen. Althans dat is bij mij gebeurd. Binnenkort gaan mijn lief en ik naar Nieuw Zeeland. Niet alleen heb ik de laatste tijd last van vliegschaamte, maar ook vraag ik me af, of het allemaal wel nodig is? Reizen is leuk, maar tot wat voor gevolgen leidt het niet? Moeten we niet weer terug naar lekker 3 weken in Nederland fietsen en goede boeken lezen? Reizen kan je ook in en met goede boeken.

Met andere woorden, ik vind het lastig. Eindelijk ben ik op een leeftijd, dat ik tijd en geld heb om mooie reizen te maken, komt er zo’n boek voorbij als Grand Hotel Europa. Met een Ilja Pfeijffer, die mij opeens met de neus op de feiten drukt. Ik ben aan het kantelen. Wordt vervolgd.

Nog niet gelezen? Ga naar de boekhandel in je buurt, koop hem bij Bol of leen hem van de bibliotheek.


In dit artikel staat een affiliate link. Lees hier wat dat inhoudt.

6 Comments

6 Comments

  1. Nigel

    4 december 2019 at 11:57 am

    Leuke recensie, dankjewel!

  2. Felice Veenman

    4 december 2019 at 2:41 pm

    ik heb op mijn erader staan…

  3. Hilde Janbroers-Stolk

    4 december 2019 at 6:47 pm

    Ik heb hem gezien bij DWDD en toen het boek op mijn mega lange TBR lijst gezet.

  4. Sherry

    4 december 2019 at 11:00 pm

    Het lijkt me een interessante boek. Ik ga het lezen.

  5. Nathalie

    7 december 2019 at 7:45 pm

    Ik zet hem op mijn lijstje. Overigens denk ik niet dat een stad als Venetië leeg zou lopen vanwege de rijke geschiedenis… Waar toeristen komen zouden toch ook mensen moeten werken en wonen.

  6. Frederique

    7 december 2019 at 10:27 pm

    Ah dat klinkt echt als een boek voor mij. Ik lees hem sowieso graag én ik houd van Europa. Ik reis persoonlijk het liefst per trein (en soms ferry) door Europa.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

More in Boeken

All Kinds of Mail

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement BoekenBoeken
Advertisement
Advertisement
Advertisement EreadersEreaders

mrsdejong #ad

Pagina’s

To Top