Connect with us

All Kinds of Things BLOG

Naar Minsk, Wit Rusland

onderweg naar Minsk, een dorpswinkel

Europa

Naar Minsk, Wit Rusland

We zijn de grens over en op weg naar Minsk in Wit Rusland. Wat meteen opvalt als je de grens overgaat is dat je geen teksten meer kunt lezen. Het cyrillische schrift is moeilijk herkenbaar voor ons. Bovendien is het ook nog een andere taal, dus we begrijpen er niets van. CAFE is één van de weinige woorden die we herkennen. En we weten hoe het woord Minsk op zijn Russisch eruit ziet.

Op dit moment toch wel de meest belangrijke woorden die we moeten weten! Namen op bushokjes herkennen we totaal niet!

Een bushokje nabij Minsk in Wit Rusland

Het is een prachtig landschap. Licht glooiend, wijds, bossen afgewisseld met weilanden en weinig bebouwing. Aan de grootte van de percelen kun je nog zien dat hier nog een beetje Sovjettijden leven. Alleen de opbrengsten zijn nu wel voor de arbeiders.
We rijden op een 2-baansweg en het verkeer is niet druk. Af en toe schrikken we op van de harde piep die onze OBU maakt. We zijn weer geregistreerd! Na 170 km wordt het een keurige 4-baansweg. Het stikt hier trouwens van de ooievaars. Elke 200 meter zit er wel weer een nest op een elektriciteitsmast met daarin een stelletje. Soms met jongen, het is bijzonder om te zien omdat het er zoveel zijn. En een vliegende ooievaar is prachtig om naar te kijken.

Het hotel in Minsk

Bij de visa-aanvraag moesten we laten weten waar we zouden overnachten in Minsk. Aangezien de camping, die we een mail hadden gestuurd, niet reageerde, hadden we maar een hotel geboekt in het centrum van Minsk. In de mail nadrukkelijk gezegd, dat we een caravan bij ons hadden en dat die geparkeerd moest worden op een zichtbare plek. De terugkerende mail van het hotel bevestigde ons verzoek, het zou goed komen, daar konden we verzekerd van zijn.

Aangekomen bij het hotel Belarus, een gigantisch hotel trouwens met een keurig parkeerterrein voor de deur met bewaking, worden we door de security van het terrein geweigerd. De caravan kan niet op het parkeerterrein geparkeerd worden. De auto wel, maar hij wil dat de caravan op een achteraf parkeerterreintje neergezet wordt. Daar is geen bewaking en mijn lief weigert dit. Er komt iemand van de receptie bij, die enigszins Engels spreekt. Vladimir probeert ons te overtuigen met “no one wants your trailer, we have a dictator here, this is not Moskou’. Dan zien we een slagboom. We gaan akkoord als de slagboom naar beneden kan. Er komt nog iemand van het hotel bij staan, er is een heftige discussie gaande tussen de 3 heren en we horen het woord “slagboom” vaak langskomen, het is Nederlands leenwoord, leuk!

Uiteindelijk gaan ze toch akkoord met het parkeren van de caravan op het beveiligde parkeerterrein, mits we de caravan loskoppelen en de auto ernaast parkeren. Wij zijn blij, want dit waren we toch al van plan.

Wat er dan gebeurt

De volgende dag staan we op tijd op, want we hebben maar een visum voor 3 dagen in Wit Rusland. Eén dag is al voorbij, dus alleen vandaag kunnen we Minsk bezoeken. Ik ben benieuwd naar het nieuwe ultramoderne gebouw van de bibliotheek.

De ontbijtzaal is al vol met toeristen en we pakken elk een bordje met ons ontbijt. Als ik nieuwsgierig ben en even een klein gangetje inloop om te kijken wat voor ontbijtzaaltje daarachter is, gebeurt het.

Ik blijf met mijn linkerteenslipper haken achter een elektriciteitssnoer, dat op de vloer van de ingang naar het gangetje ligt en ik klets op de grond. Aangezien ze hier houden van harde marmeren vloeren voel ik meteen weer mijn ribben, die 3 maanden geleden ook na een val gekneusd raakten. Toen had ik ook mijn enkel gebroken, nu is mijn grote teen dubbelgeklapt. Ik blijf een tijdje verdoofd liggen en er komen allemaal mensen naar me toe om me op te helpen.

Een soort shock

Gelukkig hoor ik al snel de stem van mijn lief en ik laat me door hem omhoog tillen. Een Rus praat hard tegen me: “Mem, mem, I speak English, did you hurt your head?”. Maar ik verkeer in een soort shock, ik kan me alleen maar concentreren op mijn pijn en sluit me af. Hij vraagt het nog een paar keer, hij vraagt het steeds harder lijkt wel. Mijn lief schrikt ervan, dat ik niet reageer, maar uiteindelijk kan ik hem antwoord geven. Ik schud nee met mijn hoofd.

Langzaam kom ik uit mijn verdoving en ik voel me duizelig en misselijk, het lijkt alsof ik moet overgeven, maar gelukkig gebeurt dat niet. Langzaam strompel ik aan de arm van mijn lief de ontbijtzaal weer in. Hij moet nog ontbijten en voelt zich schuldig dat hij gaat eten. Maar ik ben nog steeds misselijk, dus hoef niets te hebben.

Gaan we Moskou nog halen?

Later, als we boven in de kamer zijn, slaap ik de hele ochtend en een deel van de middag. Mijn lief fietst Minsk in, omdat hij toch wát moet en maakt een prachtige foto van de bibliotheek in Minsk voor me, als een lieve pleister op de wonde.

Als ik weer wakker word, is hij ook net weer terug. Mijn misselijkheid is weg en de rest van de middag zitten we rustig te lezen in de buitenbar van het hotel.

En ik lik mijn wonden en hoop er het beste van. Gaan we Moskou nog halen?

6 Comments

6 Comments

  1. Lenie

    2 augustus 2019 at 1:24 pm

    Hoi Jeannet,
    Wat leuk om je verslag te lezen! Ik liep nog een beetje achter, maar ik geloof dat ik nu up-to-date ben. Wat een mooie caravan hebben jullie, een prachtige vormgeving!
    Een goed verloop van de teis gewenst! Ik kijk uit naar je volgende verslag.
    Liefs, Lenie

    • Jeannet

      4 augustus 2019 at 12:43 pm

      Hoi Lenie, leuk dat je reageert. Helaas verliep de reis niet helemaal naar wens, maar dat lees je vanzelf. Dank voor je complimenten, kus, Jeannet

  2. Manna

    2 augustus 2019 at 1:30 pm

    Hè, wat een heerlijke verhalen. En die prachtige foto’s, vooral die in de winkel, met die Wit (hete) Russische knapperds. Ja, Jeannet, het leven is vallen en opstaan, zeker wij 60 plussers. Drie keer kijken voor je een stap zet… Je kunt niet meer zomaar op je sensoren vertrouwen. Die zijn versleten.
    Verleden jaar brak ik mijn pols bij de eerste tankbeurt op weg naar 4 weken vakantie, onlangs viel vriend G van de ladder (en brak ook zijn pols, net een week na zijn 65e) zit nog in het gips, as we speak. Wees voorzichtig de komende tijden. Je hebt nog vier weken vakantie te gaan. En wij, de lezers, willen meer, méér, maar niet van die verhalen van breuk enzo. Verhalen over gekkies bij de grenzen, landschapbeschrijving, Finland, Zweden, Noorwegen, schommelende boten op zee, ruisende bossen en stille getuigen van de strijd in Narva en de Fins-Russische oorlog. En of jullie uiteindelijk nou wel/niet in Moskou geweest zijn…
    Ik geniet van de verhalen.

    • Jeannet

      4 augustus 2019 at 12:41 pm

      Hoi Manna, dank voor je complimenten. En jij voert het maar allemaal steeds terug op dat 60+ zijn van ons. Maar ik kan je vertellen, dat een bevriende kinderkledingondernemer net haar onderbeen heeft gebroken, gewoon tree gemist op de trap, en zij is aanzienlijk jonger. Het is gewoon pech, ik wijt het niet aan de leeftijd. Het herstel daarentegen wel, dat gaat veel trager. Maar we komen er wel, ook al zijn we er nog niet … kus, Jeannet

  3. Finette

    2 augustus 2019 at 11:06 pm

    Oh Jeannet, wat een pech!! Ik hoop dat het intussen beter gaat..? Zonde van die tijd in Wit-Rusland, toch uniek dat jullie daar binnen zijn gekomen! Er is elk jaar een maand dat je zonder visum het land in kan, weet ik van een Wit-russische vriendin van Mila, volgens mij was het maart (?). Misschien een tip voor volgend jaar. Nou ja, ik hoop dat je voorspoedig herstelt van deze vervelende valpartij!
    Groeten van Finette

    • Jeannet

      4 augustus 2019 at 12:37 pm

      Hoi Finette, leuk dat je reageert. En ja, pech, maar that’s life. Gelukkig hebben we het verder erg naar ons zin. Alleen wandelen en fietsen zit er niet in, en zwemmen vind ik ook wel lastig. Wat een goede tip, van die maand gratis. Die was ik nog nergens tegengekomen. Dank daarvoor, kus, Jeannet

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

More in Europa

All Kinds of Mail

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement

Pagina’s

To Top