Connect with us

All Kinds of Things BLOG

Grens Polen en Wit Rusland

Geel huis in Polen

Europa

Grens Polen en Wit Rusland

We komen bij de grens van Polen en Wit Rusland via deze route. We hebben vreselijke verhalen over grensovergangen gehoord. Wachttijden van 6 uur zijn geen uitzondering, dus we zijn op het ergste voorbereid.

12 kilometer vóór de grens zien wij de rij vrachtwagens al staan. We kijken elkaar aan. Kunnen we hier omheen, of moeten we aansluiten? We besluiten er omheen te rijden en gelukkig zien we onze achterligger hetzelfde doen. Onze verbazing stijgt met de minuut, terwijl we langs de rij vrachtwagens rijden. Er zit geen beweging in. De chauffeurs staan naast hun auto’s te roken en met elkaar te praten. Het lijkt iets van alledag. Ze moeten hier al dagen staan wachten, vreselijk. En dan zeggen ze, dat het beroep van vrachtwagenchauffeur zoveel vrijheid geeft! Het filmpje zegt veel.

De rij van 12 km bij de grens Polen en Wit Rusland

Grens Polen en Wit Rusland, de Poolse grens

We zijn de tweede personenauto bij het Poolse deel van de grens Polen en Wit Rusland en het gaat van een leien dakje: slechts 20 minuten zijn we bezig. De douanier vindt ons wel interessant, zo’n stel met zo’n mooie nieuwe caravan. En alleen daarom (dat denken we althans) vraagt hij of hij even in de caravan mag kijken. Hij kijkt even onder het bed. Nee, er zitten geen mensen verstopt, dus het is in orde. Het toilet bekijkt hij niet evenmin als de kast ernaast.

We krijgen een stempel en we mogen door.

Het stukje niemandsland is een paar honderd meter. Daar staan ook weinig auto’s, dus we zijn er zo door. Had je gedacht!

Bij het Poolse deel van de grens Polen en Wit Rusland

Grens Polen en Wit Rusland, de Wit Russische grens

Bij de Wit Russische grens van de grens Polen en Wit Rusland kiezen we voor de rij “nothing to declare”, maar dat blijkt fout. We worden gecorrigeerd en moeten ons naar de andere rij begeven waar je wel iets moet aangeven. Het blijkt, dat je de auto en de caravan tijdelijk moet invoeren.

We stappen uit en gaan naar een hokje met een douanier. Hij bekijkt alle papieren. Hij vraagt in het Engels waar we naartoe gaan. Mijn lief antwoordt dat we via Minsk met een rechte weg via de grensovergang Smolensk naar Moskou willen rijden en dan door naar St. Petersburg om daar de grens naar Finland over te gaan. Hij kijkt hem aan en zegt: “listen, you cannot cross the Russian border at Smolensk, you need go to Homel”.

Tegenvaller

Wat blijkt: de hele grens tussen Wit Rusland en Rusland is slechts open voor Wit Russen en Russen, die heen en weer rijden. Wat wij van plan zijn, erin via het ene land (Wit Rusland) en eruit via een ander land (Finland) is niet toegestaan. De enige grenspost waar dat kan is in Homel, dat in het puntje van Wit Rusland ligt, tegen Ukraïne aan. Helaas is dat een flink stuk om. Op de kaart van Rusland is slechts een klein weggetje te zien vanaf de grenspost. Er is daar geen snelweg. Het is een tegenvaller. Wat gaan we doen?

Het gekke is, dat we bij de aanvraag van het visum vermeld hebben, dat we via Smolensk naar binnen komen en via St. Petersburg er weer uit gaan. De hele route moet je namelijk van tevoren doorgeven. Niemand die ons heeft verteld, dat dit niet kan.

Grens Polen en Wit Rusland, een handige site

Mijn lief struint het internet af (wat zouden we zijn zonder de Ipad!) en ontdekt inderdaad dat die grens gesloten is voor EU-onderdanen. Maar de meeste berichten zijn van een jaar geleden. In december 2018 is een in principe akkoord ondertekend, dat dit veranderd zou worden. We leven nu juli 2019, maar het akkoord is nog steeds “in principe”. Helaas we zullen om moeten rijden. We ontdekken een hele handige site, waar de wachttijden voor de hele Pools/Wit Russische grens wordt weergegeven.

Gelukkig krijgen we wel de benodigde stempels en mogen we doorrijden naar het volgende hokje.

Grens Polen en Wit Rusland, het invoeren van de auto en de caravan

Vervolgens komt er een redelijk vriendelijk ogende douaniere op ons af. Doordat ze een beetje Engels spreekt is dat net genoeg om te begrijpen dat we 4 formulieren moeten invullen. Aangezien die formulieren fotokopieën zijn van fotokopieën van fotokopieën van fotokopieën, is de tekst slecht te lezen. Het is ontzettend “vorige eeuw”. Zo goed en zo kwaad als het kan vullen we ze in en leveren we ze weer bij haar in. Dit zijn de invoerpapieren voor de caravan en voor de auto. Ze komt uit haar hokje en zegt bij elke deur van de auto: “open please”. Alles wordt doorzocht met een zaklamp, we moeten de bagage uit de auto halen en door haar laten bekijken.

Als dat in orde is, wil ze de caravan zien. “Open please” bij elke deurtje en elk bankje. Hoeveel alcohol hebben we bij ons, hoeveel sigaretten? Een doosje met medicijnen neemt ze mee om te bekijken in haar hokje.

Het doorlichten van de auto en de caravan bij de grens van Polen en Wit Rusland

Doorgelicht!

Als alles na 2 uur in orde bevonden is, moeten we alleen nog even wachten op de grote baas. Vervolgens vindt hij, dat de caravan moet worden doorgelicht! Daarom moeten we achter een ander busje aanrijden naar een ander terrein, dat zich een stuk verderop bevindt. Na 10 minuten zijn we aan de beurt en moeten we de auto met de caravan erachter neerzetten. Een enorme laserauto “rijdt” over de auto en de caravan heen.

Na dit bijzondere schouwspel rijden we weer terug naar de aardige (ze kan het ook niet helpen, dat het allemaal zo lang duurt) douaniere en eindelijk krijgen we dan toch de begeerde stempels. Ten slotte, na 3 uur zijn we eindelijk de grens Polen en Wit Rusland over.

Je moet je niet opwinden hierover, maar het gewoon over je heen laten komen en meewerken. Gelukkig hebben ze wel toiletten bij de grens, ook al zijn het dan hurktoiletten. Over de “vorige eeuw” gesproken.

Het tolsysteem in Wit Rusland

Het enige wat je dan nog moet doen, als je de Wit Russische grens over bent, is een OBU (On Board Unit) aanschaffen. De OBU is verplicht en registreert je tolweggebruik. Want de meeste snelwegen in Wit Rusland zijn tolwegen.

Bij een kantoortje, even na de grens, kun je zo’n OBU kopen plus een tegoed erop. Het bedrag van de OBU, 20 euro, krijg je terug als je hem weer inlevert, het nog openstaande tegoed niet.

Het kantoortje

Er staan slechts 3 mensen voor ons in de rij. Maar ook hier gaat alles bijzonder langzaam. Pas na anderhalf uur zijn we aan de beurt en mogen het kleine Oostblokkantoortje in, waar een mevrouw achter een loketje zit. Eerst krijgen we een filmpje te zien in het Engels met de uitleg. Hieruit blijkt dat ze wil weten of de auto geen reflecterende voorruit heeft. Daarvoor heeft ze een apparaatje, waarmee mijn lief naar de auto moet lopen om te kijken of hij niet gaat piepen.

Dan vraagt de mevrouw waar we naartoe gaan. Omdat ze geen Engels spreekt, gebruikt ze een app op haar telefoon die haar vraag vertaalt. Ze rekent het bedrag uit, wat we kwijt zijn aan de tol voor onze route naar Minsk en door naar Homel. Bij het afrekenen ontdekt mijn lief dat ze de route dubbel heeft gerekend, heen en weer. Dan ben ik zo blij, dat hij meerekent, want ik zou het gewoon betaald hebben. De route kost zo’n 30 euro.

Op weg naar Minsk

Zodoende kunnen we na een kleine 5 uur eindelijk verder. We gaan op weg naar Minsk, de hoofdstad van Wit Rusland. Aangezien er geen campings zijn in Minsk, hebben we een hotel geboekt. Daardoor hadden we het benodigde adres voor ons visum. We zullen slapen in een groot hotel, midden in de stad. We gaan op weg naar Minsk.

4 Comments

4 Comments

  1. Manna

    27 juli 2019 at 10:26 am

    Wat een mooi verhaal en wat een genot om te lezen dat de tijd daar zo stil is blijven staan. En het nog altijd ff fijn bureaucratisch is. In ieder geval is er altijd tijd en plek bij de CT-scan. Voor je caravan.
    Fijne verhalen. Ik verheug me op het volgende.

    • Jeannet

      2 augustus 2019 at 12:08 pm

      Hoi Man, ja ja, die fotokopieën deden dromen over vroeger tijden. Later viel het eigenlijk allemaal wel mee, ze hebben heus wel computers, haha! kus, Jeannet

  2. Lidwien

    27 juli 2019 at 4:20 pm

    Wat een verhaal, een goede oefening in geduld, goed gedaan hoor! wanneer heb jij je ribben gekneusd Jeannet? pijnlijk om mee te reizen, gelukkig is daar altijd paracetamol. Nu zie ik ook jullie caravan, wat een leukerd, bevalt hij? Jullie hebben wel fijn weer om te reizen, hier is het inderdaad vreselijk warm, ik kan amper nog lopen, maar het gaat beter worden, gelukkig.
    Ik ben weer benieuwd naar jullie belevenissen in Minsk, even lekker in een hotel, ook leuk.
    liefs voor jullie beiden.

    • Jeannet

      2 augustus 2019 at 12:06 pm

      Hoi Lidwien, dank voor je reactie en ja, het was een oefening in geduld en zoals je misschien weet, is X daar heel goed in … not! Vandaag online, de verdere belevenissen van onze reis met de caravan naar Moskou! Kus, Jeannet

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

More in Europa

All Kinds of Mail

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement

Pagina’s

To Top