Connect with us

All Kinds of Things BLOG

Saudade, waarom elke moeder dit kent

saudade, de weemoed die iedere moeder voelt

Van alles wat er nog over blijft

Saudade, waarom elke moeder dit kent

Laatst las ik een artikel in de Flow met de titel Saudade. De journalist Olivia Gagan bespreekt daar het gevoel wat door de Portugezen saudade genoemd wordt. Het zoete gevoel van gemis van dingen die voorbij zijn, van liefdes die voorbij, van plekken die niet meer bestaan.
De weemoed van een moeder is ontzettend saudade.

Saudade, een mengeling van gemis, nostalgie en verlangen

Olivia Gagan beschrijft in het artikel, dat ze op een plek kwam, waar ze tien jaar geleden een paar jaar had gewerkt en waar ze sindsdien niet meer was geweest. Die plek was compleet veranderd. Zoals in alle steden was het straatbeeld veranderd door nieuwbouw en door nieuwe hippere winkels.

Het was alsof ik een klap kreeg van een intense herinnering aan het verleden, ik bleef achter met een gevoel van verdriet. Ik kon het niet goed duiden. Het was een verlangen naar iets, een plek, een tijd, in combinatie met het gevoel dat wat ik miste voor altijd weg was en dat ik niet meer terug kon. Alles was anders geworden. (citaat Flow)

Ik herkende dat gevoel. Als je al wat ouder bent, zijn er veel dingen voorbij. Daar zijn veel herinneringen voor in de plaats gekomen en de meeste daarvan bezie je met een glimlach.
“O ja, weten jullie nog, dat jullie met die walnoten gingen strooien, nou ja, gingen gooien, omdat het Sinterklaas was? En dat al die noten kapot waren, onze hele oogst van dat jaar, en dat er allemaal vetvlekken in het tapijt zaten!”
Anecdotes die je vertelt met een glimlach en waar iedereen om moet grinniken. Ballorige kinderen, maar met zoveel lol en leven in zich, dat je er toen wel een beetje boos over was, maar nu met liefde aan terug denkt.

Dit is geen saudade. Er zit misschien wel nostalgie in, maar gemis en verlangen niet. Eigenlijk ben je best blij, dat je je walnoten nu weer gewoon kunt opeten en je tapijt er schoon uit ziet.

Wat Olivia Gagan vertelt is dat ze met een gevoel van verdriet achter bleef. Dat het bijna smart was, pijn. Daarom is weemoed zo’n mooi woord in deze.

Saudade, afscheid nemen van kinderen, die veranderen in volwassen mensen.

Saudade, wat betekent het?

Vertaald betekent saudade ongeveer iets als: een melancholiek soort gevoel van onvolledigheid, door herinnering verbonden aan momenten van verlies van iets of iemand, afscheid van een plek of ding of afwezigheid van bepaalde ervaringen en fijne dingen die geweest zijn. (citaat Flow)

Mijn ergste moment van saudade was toen wij de zolderverdieping gingen opruimen. Het speelgoed van de kinderen stond daar te verstoffen en het plan was om die zolder om te bouwen tot een mooie kamer voor onze middelste. De 10 bakken LEGO waar hij zijn hele jeugd eindeloos mee had gespeeld gingen naar een opvanghuis in Almere.
Ik zie me daar nog zitten, een wat donkere zolder, die bakken die uitgezocht moesten worden en opeens kwam het binnen, dat gevoel. Dit kwam nooit meer terug. Dat kind was er niet meer, dat was een puber geworden. Hij zal nooit meer zo intensief in zijn spel zitten, ik zal nooit meer op die manier van hem kunnen genieten. Die onbevangenheid van zo’n kind, spelend in zijn eigen wereld, zich niets aantrekkend van wat er om hem heen gebeurt. Terwijl ik dit schrijf, raak ik nog geëmotioneerd.

Vroeg of laat zal elke moeder dit meemaken. Terwijl je vroeger dacht, “als de kinderen het huis uit zijn, dan ga ik eindelijk eens echt mooie borden kopen”, denk je nu met weemoed aan die gedachte terug. Je mist pas iets, als het voorbij is, als je het niet meer hebt.
Het empty-nest syndroom heeft alles te maken met saudade.

Kinderen worden mensen

Soms kan ik het nog steeds niet bevatten. Dat kinderen veranderen in volwassen mensen. Je vrienden blijven gewoon nog steeds je vrienden. Ze veranderen wel, ze worden ouder, grijzer, maar je hebt nog steeds dezelfde soort gesprekken met ze.
Kinderen verdwijnen! Er ontstaan prachtige lieve volwassen mensen voor in de plaats, maar die kinderen zijn er niet meer. Je hebt heel andere gesprekken met ze, ze doen andere dingen, ze zien er heel anders uit. Het is dat je ze de hele tijd hebt gezien, en dat het dus onder je neus is gebeurd, anders geloof je dat toch bijna niet!

Het is het wonder van het leven, maar het laat ons moeders achter met saudade. Met weemoed, waar we mee zullen moeten leren leven. Dat lukt, maar het blijft raar. Herken je dit gevoel?



Voor nog meer Portugese saudade: luister eens naar Cristina Branco. Ze zingt over dit gevoel en hoewel je de taal misschien niet machtig bent, komt het wel binnen.

More in Van alles wat er nog over blijft

All Kinds of Mail

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement

mrsdejong #ad

mrsdejong

Pagina’s

To Top